Ambrosini fue alumno de Ulisse Aldrovandi, y publicó muchos de sus trabajos, y al que más tarde sucedió como director del jardín botánico de la Universidad de Bolonia. Estudió en la universidad, y fue sucesivamente profesor de filosofía, de botánica y de medicina. Durante la peste de 1630 en Bolonia, trabajó asiduamente para el alivio del sufrimiento y al año siguiente publicó el ibro Modo e facile preserva, è cura di peste a beneficio de popolo di Bologna.
Fue autor de varias obras médicas de cierta importancia en su época. En 1630 publicó Capsicorum Varietate cum suis iconibus ; accessit panacea ex herbis quæ a sanctis demominantus, Theorica medicina in tabulas veluti digesta (1632), Pulsibus (1645).
Su hermano menor, Giacinto Ambrosini (1605-1672), fue un botánico famoso, quien le sucedió como profesor de botánica y director del jardín botánico de la Universidad de Bolonia en 1657.
Linneo le dedicó el género Ambrosina[1] de la familia Araceae, mientras que el Archiginnasio de Bolonia contiene dos monumentos (inscripción y busto) en su memoria.[2]
- (a cura di), De quadrupedibus digitatis viuiparis libri tres, et De quadrupedibus digitatis ouiparis libri duo, Bologna 1637 online.
- (a cura di), Serpentum, et draconum historiae libri duo, Bologna 1639 online.
- (a cura di), Monstrorum historia cum Paralipomenis historiae omnium animalium, Bologna 1642 online.
- (a cura di), Musaeum metallicum in libros 4 distributum, Bologna 1648 online.
- Panacea ex herbis quae à sanctis denominantur concinnata...historia, Bologna 1630.
- Theorica tabulas veluti digesta in medicina, Bologna 1632.
- De pulsibus, Bologna 1645.
- De externis malis, Bologna 1656.