(9111) Matarazzo
From Wikipedia, the free encyclopedia
| (9111) Matarazzo | ||
|---|---|---|
| Descubrimiento | ||
| Descubridor | Piero Sicoli y Francesco Manca | |
| Fecha | 28 de enero de 1997 | |
| Lugar | Observatorio Astronómico Sormano | |
| Designaciones | 1983 AR1 = 1995 OK10 = 1997 BD2 = 1990 DO5 | |
| Nombre provisional | 1997 BD2 | |
| Categoría | Cinturón de asteroides | |
| Elementos orbitales | ||
| Longitud del nodo ascendente | 128.609075250475 ° | |
| Inclinación | 10.06305750068107 ° | |
| Argumento del periastro | 268.1070929015372 ° | |
| Semieje mayor | 2.291474673463973 ua | |
| Excentricidad | 0.1410936234632462 | |
| Anomalía media | 193.5531835771013 ° | |
| Elementos orbitales derivados | ||
| Época | 2461000.5 (2025-Nov-21.0) TDB[1][2] | |
| Periastro o perihelio | 1.968162208710682 ua | |
| Apoastro o afelio | 2.614787138217264 ua | |
| Período orbital sideral | 1266.983675451483 días | |
| Características físicas | ||
| Diámetro | 5.930 km | |
| Periodo de rotación | 60 horas | |
| Magnitud absoluta | 13.77 | |
| Albedo | 0.240 | |
| Cuerpo celeste | ||
| Anterior | (9110) Choukai | |
| Siguiente | (9112) Hatsulars | |
(9111) Matarazzo es un asteroide perteneciente al cinturón de asteroides, descubierto el 28 de enero de 1997 por Piero Sicoli y Francesco Manca desde el Observatorio Astronómico Sormano, en Italia.
Matarazzo se designó inicialmente como 1997 BD2. Más adelante, en 1999 fue nombrado por el astrónomo aficionado siciliano Giuseppe "Corrado" Matarazzo (n. 1946) quien es un matemático experimentado cuyos intereses incluyen los cálculos orbitales. En 1995 fue coautor de Elementi di Calcolo delle Orbite.[1]
Características orbitales
Matarazzo orbita a una distancia media del Sol de 2,291 ua, pudiendo acercarse hasta 1,968 ua y alejarse hasta 2,615 ua. Tiene una excentricidad de 0,141 y una inclinación orbital de 10,063° grados. Emplea en completar una órbita alrededor del Sol 1266,98 días.[2]