Ban Muang
From Wikipedia, the free encyclopedia
Pho Khun Ban Muang (en tailandés: พ่อขุน บาน เมือง) fue un rey de Sujotai que reinó de 1257 a 1279. Fue el segundo rey de la dinastía de Phra Ruang precedido por su padre el rey Pho Khun Sri Indraditya y fue sucedido por su hermano Pho Khun Ram Khamhaeng.
Nombre en tailandés
បានមឿង
Nombre en tailandés
บานเมือง
Nacimiento
Siglo XIII
Sukhothai (Reino de Sujotai)
Sukhothai (Reino de Sujotai)
Fallecimiento
1279
Sukhothai (Reino de Sujotai)
Sukhothai (Reino de Sujotai)
| Ban Muang | ||
|---|---|---|
|
| ||
| Información personal | ||
| Nombre en tailandés | បានមឿង | |
| Nombre en tailandés | บานเมือง | |
| Nacimiento |
Siglo XIII Sukhothai (Reino de Sujotai) | |
| Fallecimiento |
1279 Sukhothai (Reino de Sujotai) | |
| Religión | Escuela mahayánica | |
| Lengua materna | Tailandés | |
| Familia | ||
| Padres |
Sri Indraditya Sueang | |
| Hijos | 5 | |
| Información profesional | ||
| Ocupación | Monarca, político y oficial militar | |
| Cargos ocupados | Monarca de Tailandia (1257-1279) | |
Era el segundo hijo del rey Po Khun Sri Indraditya y de su esposa Nang Suang. Su hermano mayor murió muy joven, así que Ban Muang fue coronado a la muerte de su padre en 1257. Reinó dieciocho años, consolidando el reino de Sujotai.