(8357) O'Connor
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
339,592 × 106 km[1]
(2,27 ua)
(2,27 ua)
Excentricité (e)
0,17[1]
(8357) O'Connor
| Demi-grand axe (a) |
339,592 × 106 km[1] (2,27 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
282,744 × 106 km[1] (1,89 ua) |
| Aphélie (Q) |
397,935 × 106 km[1] (2,66 ua) |
| Excentricité (e) | 0,17[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 253 j (3,43 a) |
| Inclinaison (i) | 1,6°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 283,4°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 53,4°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 200,2°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 13,7[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Observatoire Oak Ridge[1],[2] |
| Lieu | Harvard[1] |
| Désignation | 1989 SC1[1],[2] |
(8357) O'Connor est un astéroïde de la ceinture principale.
