スリコ

საყვარლის საფლავს ვეძებდი,
ვერ ვნახე!.. დაკარგულიყო!..
გულამოსკვნილი ვტიროდი
„სადა ხარ, ჩემო სულიკო?!“

Я могилу милой искал,
Но её найти нелегко,
Долго я томился и страдал;
Где же ты моя Сулико!

愛しい人のお墓を探したけれど
見つけられなかった… 見失ってしまった…
胸が張り裂けそうで僕は泣き叫んだ
「どこにいるんだい、僕のスリコ？！」

ეკალში ვარდი შევნიშნე,
ობლად რომ ამოსულიყო,
გულის ფანცქალით ვკითხავდი
„შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“

Розу на пути встретил я,
В поисках уйдя далеко,
Роза, пожалей, услышь меня,
Нет ли у тебя Сулико?

茨の中に一輪のバラを見つけた
ぽつんと孤独に咲いていた
僕は胸をときめかせながら尋ねた
「もしかして、君がスリコなのかい？」

ნიშნად თანხმობის კოკობი
შეირხა ... თავი დახარა,
ცვარ-მარგალიტი ციური
დაბლა ცრემლებად დაჰყარა.

Роза, наклонившись слегка,
Свой бутон раскрыв широко,
Тихо прошептала мне тогда
Не найти тебе Сулико.

同意のしるしに花のつぼみは
そっと揺れ… こうべを垂れた
そして天から授かった真珠のような露を
涙のようにぽろぽろとこぼした

სულგანაბული ბულბული
ფოთლებში მიმალულიყო,
მივეხმატკბილე ჩიტუნას
„შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“

Среди роз душистых, в тени,
Песню соловей звонко пел,
Я у соловья тогда спросил
Сулико не ты ли пригрел?

息をひそめたナイチンゲールが
葉っぱの中に隠れていた
僕はその小鳥に、優しく声をかけた
「もしかして、君がスリコなのかい？」

შეიფრთქიალა მგოსანმა,
ყვავილს ნისკარტი შეახო,
ჩაიკვნეს-ჩაიჭიკჭიკა,
თითქოს სთქვა"დიახ, დიახო!“

Соловей вдруг замолчал,
Розу тронул клювом легко,
Ты нашёл, что ищешь, — он сказал
Вечным сном здесь спит Сулико …

その歌い手は、ぱっと羽ばたき
花にくちばしを寄せて
何かをささやくように、チチチとさえずった
「そうだよ、そうだよ！」と答えるかのように

დაგვქათქათებდა ვარსკვლავი,
სხივები გადმოსულიყო,
მას შევეკითხე შეფრქვევით
„შენ ხომ არა ხარ სულიყო?!“

ふと見上げると、星が僕たちの上で白く輝き
その光が降り注いでいた
僕はその星に光を見つめながら尋ねた
「もしかして、君がスリコなのかい？」

დასტური მომცა ციმციმით,
სხივები გადმომაყარა
და იმ დროს ყურში ჩურჩულით
ნიავმაც ასე მახარა

星はきらめきで「そうだ」と答え
光を僕に降り注いでくれた
するとその時、耳元でささやくように
そよ風も僕にこう告げてくれた

„ეგ არის, რასაც ეძებდი,
მორჩი და მოისვენეო!
დღე დაიღამე აწ ტკბილად
და ღამე გაითენეო!

「それこそが、お前が探していたものだ
もう探すのはやめてお休み
これからは、安らかに日々を過ごし
安らかに夜を明かすがよい」

„სამად შექმნილა ის ერთი
ვარსკვლავად, ბულბულ, ვარდადო,
თქვენ ერთანეთი რადგანაც
ამ ქვეყნად შეგიყვარდათო“.

あの人の魂は、三つに分かれて創り変えられた
星と、ウグイスと、バラとしてね
それは、お前たち二人が
この世界で深く愛し合っていたからだよ

მენიშნა!.. აღარ დავეძებ
საყვარლის კუბო-სამარეს,
აღარც შევჩვი ქვეყანას,
აღარ ვღვრი ცრემლებს მდუღარეს!

わかったんだ！… もう探すのはよそう
愛しい人の棺もお墓も
もうこの世を嘆くことも
熱い涙を流すことも、もうしない！

ბულბულს ყურს ვუგდებ, ვარდს ვყნოსავ,
ვარსკვლავს შევყურებ ლხენითა
და, რასაცა ვგრძნობ მე იმ დროს,
ვერ გამომითქვამს ენითა!

ウグイスの声に耳を澄まし、バラの香りを嗅ぎ
星を喜びをもって見上げる
その時、僕が感じるこの気持ちは
とても言葉では言い表せない

ისევ გამეხსნა სიცოცხლე,
დღემდე რომ მწარედ კრულ იყო,
ახლა კი ვიცი, სადაც ხარ
სამგან გაქვს ბინა, სულიკო!

僕の人生は再び開かれた
今日まではあれほど苦しく呪われたものだったのに
今、僕にはわかる、君がどこにいるのかが
スリコ、君は三か所に住まいを持っているんだね！