Philippinendrongo
Art der Gattung Dicrurus
From Wikipedia, the free encyclopedia
Der Philippinendrongo (Dicrurus balicassius, Syn.: Corvus balicassius) ist eine Vogelart aus der Familie der Drongos.[1]
| Philippinendrongo | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Philippinendrongo | ||||||||||||
| Systematik | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Wissenschaftlicher Name | ||||||||||||
| Dicrurus balicassius | ||||||||||||
| (Linnaeus, 1766) |
Der lateinische Name bezieht sich auf den einheimischen Vogelnamen in Filipino.[2][3]
Die Erstbeschreibung stammt aus dem Jahre 1760 durch den französischen Zoologen Mathurin-Jacques Brisson.[4]
Er ist endemisch auf den Philippinen.
Das Verbreitungsgebiet umfasst tropischen oder subtropischen feuchten Tiefwald bis 1200 m. Höhe.[5]
Beschreibung
Stimme
Der Ruf des Männchens wird als angenehme Mischung klarer Pfeiftöne mit eingestreuten rauen Geräuschen beschrieben.[5]
Geografische Variation
Es werden folgende Unterarten anerkannt:[5][6]
- D. b. abraensis Vaurie, 1947 – nördliche Philippinen
- D. b. balicassius (Linnaeus, 1766), Nominatform – englisch Balicassiao – Philippinen (Luzon, Polillo, Lubang, Verde, Mindoro, Marinduque, Catanduanes)
- D. b. mirabilis Walden & E. L. Layard, 1872 – englisch Visayan Drongo – westliche Philippinen
Lebensweise
Gefährdungssituation
Der Bestand gilt als nicht gefährdet (Least Concern).[7]
Literatur
- Carl von Linné: Systema naturae : per regna tria natura, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (in Latein). Bd. 1, Teil 1 (12. Aufl.). Holmiae (Stockholm): Laurentii Salvii. S. 157, 1766