Merck toch hoe sterck

Merck, toch hoe sterck, Nu int werck, sich al steld!
Die’t allen ty, Soo ons vryheyt heeft bestreden:
Siet hoe hy slaeft, graeft, en draeft met geweld!
Om onse goet, En ons bloet, En onse steden:

Hoor de Spaensche trommels slaen!
Hoor Maraens trompetten!
Siet hoe komt hy trecken aen!
Bergen te besetten.

Berg op Zoom, Hout u vroom,
Stut de Spaensche scharen;
Laet’s Lands boom, End’ syn stroom,
Trouw'lyck toch bewaren.

’tMoedige, bloedige, woedige, swaerd
Blonck, en het klonck, dat de voncken daer uyt vlogen.
Beving, en leving, opgeving der aerd,
Wonder, gedonder, Nu onder was, nu boven,
Door al’t mijnen en’t geschut
Dat men daeg'lycx hoorde;
Menig Spanjaert in zyn hut
In syn bloet versmoorde.
Berg op Zoom, Hout sich vroom
’tStut de Spaensche scharen;
’tHeeft ’sLands boom, En syn stroom
Trouw'lyck doen bewaren.

Die van Oranjen, quam Spanjen aen boord,
Om uyt het velt, als een Helt, ’tgewelt te weeren:
Maer also dra, Spinola ’tneeft gehoord,
Treckt hy flocx heen, op de been met al zyn Heeren.
Cordua kruyd spoedig voort,
Sach daer niet te winnen,
Don Velasco liep gestoort,
’tVlas was niet te spinnen.
Berg op Zoom,Hout sich vroom
’tStut de Spaensche scharen;
’tHeeft ’sLands boom, En zyn stroom
Trouw'lyck doen bewaren.
^[3]