Wikiwand AI

Archieparquía de Damasco de los maronitas

From Wikipedia, the free encyclopedia

La archieparquía de Damasco de los maronitas (en latín: Archieparchia Damascena Maronitarum y en árabe: أبرشية دمشق المارونية) es una circunscripción eclesiástica de la Iglesia católica en Siria. Se trata de una archieparquía maronita inmediatamente sujeta al patriarcado de Antioquía de los maronitas. Desde el 14 de octubre de 2006 su archieparca es Samir Nassar.

Datos rápidos Información general, Iglesia ...
Archieparquía de Damasco de los maronitas
Archieparchia Damascena Maronitarum (en latín)
Información general
Iglesia católica
Iglesia sui iuris maronita
Rito antioqueno
Sufragánea de inmediatamente sujeta al patriarcado de Antioquía de los maronitas
Fecha de erección 14 de febrero de 1742 (como eparquía)
Bula de erección Apostolica praedecessorum
Elevación a archieparquía ?
Localización
Catedral de San Antonio
Localidad Damasco
Gobernación Damasco
País SiriaSiriaBandera de Siria Siria
Dirección postal Archevêché Maronite, Bab Touma, B.P. 2179, Damasco
Sitio web Página en Facebook
Jerarquía
Archieparca Samir Nassar
Estadísticas
Fuente Anuario Pontificio de 2023
Población
 Fieles
(2023)
6000
Sacerdotes 4
Parroquias 6 (en 2021)
Cerrar

Territorio y organización

La archieparquía extiende su jurisdicción sobre los fieles de rito antioqueno maronita residentes en las gobernaciones de Damasco, Campiña de Damasco, Dar'a, Quneitra (excepto los Altos del Golán que pertenecen a la eparquía de Sidón) y As-Suwayda. La eparquía está dentro del territorio propio del patriarcado de Antioquía de los maronitas.

La sede de la archieparquía se encuentra en el barrio de Bab Tuma en la ciudad de Damasco, en donde se halla la Catedral de San Antonio.

En 2021 en la archieparquía existían 6 parroquias (el Anuario Pontificio de 2024 no reportó el número de parroquias de la archieparquía).

Historia

La serie episcopal maronita en Damasco comenzó en 1527. La Iglesia maronita no estaba dividida en eparquías y según el jesuita Giovanni Battista Eliano, enviado del papa Gregorio XIII ante el patriarca maronita en 1578, los obispos no tenían una sede ni un territorio con fronteras claras ni independencia financiera y administrativa. Había un obispo destacado en Damasco, pero lo hacía como representante del patriarca. El 30 de septiembre de 1736 en el sínodo del Monte Líbano en el monasterio de Nuestra Señora de Louaize (en Zouk Mosbeh en el distrito de Keserwan) se decidió —siguiendo las decisiones del Concilio de Trento (1545-1563)— la erección canónica de 8 eparquías con límites definidos, cada una con un obispo residente y con autoridad ordinaria. Una de esas eparquías era la de Damasco,[1][2] cuya jurisdicción inicial fue fijada como:[3]

V. Damasci: hujus jurisdictio exctenditur in Dioecesim Damascenam, necnon ampliatur ad alteram dimidiam partem ditionis Gazirensis, cujus caput est Agelton, complectitur praeterea Bascontam Zuc-Charabam et Zabbugam.

La bula Apostolica praedecessorum del 14 de febrero de 1742 del papa Benedicto XIV, confirmó la decisión sinodal de subdividir el patriarcado en eparquías, su número y su extensión territorial.[4] Sin embargo, el sínodo acordó que no serían asignadas hasta que el número de obispos se redujera hasta 8, lo cual se puso en práctica plenamente durante el patriarcado de Youssef VIII Hobaish (1823-1845). Por esta razón la eparquía de Damasco, que era la eparquía patriarcal bajo la administración directa del patriarca, incluía: Keserwan, Bisharri, Zgharta, Koura y Deir el Ahmar en Líbano. Un obispo auxiliar basado en Keserwan asistía a Damasco. Jbeil o Biblos fue parte de la eparquía de Damasco[5][6] hasta 1768, cuando fue unida a Batrún para formar la eparquía de Jbeil y Batrún.

Desde 1819 la eparquía patriarcal pasó de Damasco a Tiro.

En 1837 Wadi El-Aarayech y Qâa er Rîm (en el actual territorio libanés) se incorporaron a la archieparquía de Damasco al dejar de ser Tiro la eparquía patriarcal.

En la noche entre el 9 y el 10 de julio de 1860, los drusos, que no aceptaron la libertad de culto otorgada a los cristianos por el sultán otomano, mataron en Damasco a un grupo de 11 misioneros franciscanos y fieles laicos de la Iglesia maronita, conocidos como mártires de Damasco. Fueron beatificados por el papa Pío XI el 10 de octubre de 1926.[7][8]

En 1872 Zahlé también se incorporó a la archieparquía de Damasco, separada de la archieparquía de Tiro y Sidón.[9]

Perdió su sector en el Líbano el 12 de diciembre de 1959 cuando fue erigida la eparquía de Sarba mediante la bula Orientalis Ecclesiae del papa Juan XXIII.[10]

Placet ergo, distracta ea territorii parte, quam diximus, ab Eparchia Damascena, novam Eparchiam constitui, Sarbensem nomine, iisdemque finibus terminandam atque terrae pars ex qua fit; Sedem episcopalem in urbe, quam populus Sarba dicit, collocari, cathedram vero in templo S. Georgii in eadem urbe, idque congrua dignitate honestari.

Estadísticas

Según el Anuario Pontificio 2024 la archieparquía tenía a fines de 2023 un total de 6000 fieles bautizados.

Más información Año, Población ...
Año Población Sacerdotes Católicos por
sacerdote
Diáconos
permanentes
Religiosos Parroquias y cuasiparroquias
Católicos Total % de
católicos
Total Diocesanos Regulares Masculinos Femeninos
195030 000664818454706754
198048001148001
199080005231600352
1999800022400021
2001800011800021
200212 0001112 0001
200312 0001112 0001
200412 0001112 0006
200612 0004430006
200916 000553200161753
201320 3008442537201388
201615 00025421600371449
201960004415006
202160004415006
20236000441500
Fuente: Catholic-Hierarchy, que a su vez toma los datos del Anuario Pontificio.[11]
Cerrar

Episcopologio

Obispos auxiliares del patriarca con el título de Damasco

  • Antonios † (1523-?)
  • Giorgio Salomo, O.S.A. † (13 de marzo de 1560-1574 falleció)
  • Youssef Girgis al-Basluqiti † (1577-1580 falleció)
  • ...
  • Sarkis Risio o Rizzi † (1600-1638 falleció)
  • ...
  • Sarkis Al Jamri † (mencionado en 1661)
  • ...
  • Semaan Awwad (Simone Evodio) † (27 de enero de 1716-16 de marzo de 1743 nombrado patriarca de Antioquía)

Eparcas y archieparcas de Damasco

Samir Nassar, archieparca de Damasco desde 2006
  • Arsenio 'Abdoul-Ahad † (mencionado en agosto de 1774)
  • Youssef Tyan † (1786-1788 nombrado vicario patriarcal)[nota 1]
  • Germanos El Khazen (Germano Gazeno) † (1794-1806 falleció)
  • Estefan I El-Khazen (Stefano Gazeno) † (2 de abril de 1806-31 de diciembre de 1830 falleció)
  • Youssef El Khazen (Giuseppe Gazeno) † (6 de abril de 1830 consagrado-19 de enero de 1846 confirmado patriarca de Antioquía)
  • Estefan II El-Khazen (Stefano Gazeno) † (2 de abril de 1848-8 de diciembre de 1868 falleció)
  • Nomatallah Dahdah † (11 de febrero de 1872-? falleció)
  • Paolo Massad † (12 de junio de 1892-marzo de 1919 falleció)
  • Béchara Richard Chémali † (9 de mayo de 1920-24 de diciembre de 1927 falleció)
  • Jean Elie El-Hage † (29 de abril de 1928-30 de noviembre de 1955 falleció)
  • ...
  • Antoine Hamid Mourany † (5 de junio de 1989-10 de marzo de 1999 renunció)
  • Raymond Eid † (5 de junio de 1999-25 de septiembre de 2005 retirado)
  • Samir Nassar, confirmado el 14 de octubre de 2006

Notas

  1. La sede titular asignada al vicario Tyan no se conoce. Sin embargo, en los sínodos maronitas de 1795 y 1797 se informa del obispo de Damasco Germanos El Khazen.

Referencias

Enlaces externos

Related Articles

Timelines

Top Qs

Fact Checks