Eva Veiga

periodista española From Wikipedia, the free encyclopedia

Eva Veiga Torre es una poeta y periodista gallega nacida en Hombre ) el 22 de octubre de 1961.[1][2]

Nacimiento 22 de octubre de 1961 Ver y modificar los datos en Wikidata (64 años)
Ombre (España) Ver y modificar los datos en Wikidata
Nacionalidad Española
Datos rápidos Información personal, Nacimiento ...
Eva Veiga
Información personal
Nacimiento 22 de octubre de 1961 Ver y modificar los datos en Wikidata (64 años)
Ombre (España) Ver y modificar los datos en Wikidata
Nacionalidad Española
Educación
Educada en Universidad de Santiago de Compostela Ver y modificar los datos en Wikidata
Información profesional
Ocupación Periodista, escritora y poetisa Ver y modificar los datos en Wikidata
Distinciones
  • Premio de poesía Fiz Vergara Vilariño (2013)
  • Premio de poesía Concello de Carral (2015)
  • Premio de la Crítica de poesía gallega (2016)
  • Premio Antón Losada Diéguez de creación literaria (2021)
  • Premio de Honor Fernando Rey (2023) Ver y modificar los datos en Wikidata
Cerrar

Trayectoria

Licenciada en Filología Inglesa por la Universidad de Santiago de Compostela, ha trabajado en El Ideal Gallego y en la TVG, donde desenvolvió una polifacética e intensa actividad profesional, sobre todo en la dirección y presentación de programas culturales.[3][4] En este campo fue dos veces Premio TP y Premio Galicia de Comunicación.[5][6] Así mismo, presentó y dirigió para televisión la serie documental sobre la historia del arte gallego Galicia no Tempo, programa que fue galardonado con el Premio del Colegio de Arquitectos de Galicia y con el Premio de Honor de la Unesco.[7][8]

Obras

Poesía

  • Fuxidíos (1993). Sociedade de Cultura Valle-Inclán.
  • Paisaxes do baleiro (1999). Xerais. ISBN 978-84-8302-450-8.
  • A luz e as súas cicatrices (2005). ISBN Sociedade de Cultura Valle-Inclán. 106 págs. ISBN 9788495289667.[9]
  • Desconcerto (2006). Biblos Clube de Lectores. 96 págs. ISBN 978-8493506216.
  • A frecha azul do teixo (2010). Espiral Maior. 125 págs. ISBN 978-8492646494.[10]
  • Nesta hora imposible (2010). Penumbra. Con fotos de Mada Carballeira.[11]
  • A distancia do tambor (2014). Espiral Maior. 66 págs. ISBN 978-84-92646-82-1.
  • Soño e vértice (2016). Espiral Maior. 69 págs.[12][13]
  • Silencio percutido (2017). Espiral Maior. 72 págs. ISBN 978-8492646982.
  • Quérote canto (2020). Galaxia. Con Baldo Ramos. 200 págs. ISBN 978-84-9151-466-4.[14]

Ensayo

  • Santiago. Cidade de peregrinación (2002).
  • Alfonso Costa, con Ánxeles Penas (2008).

Traducción

  • Herbario, de Elena Poniatowska, incluido no volume A filla do filósofo, 2009, Galaxia.

Obras colectivas

  • Alguén agarda que volva alí, 1998.
  • A rúa e outros relatos, de Gerry Adams, 2000, Baía Edicións. Traducción con Ana Gabín Iglesias.
  • Alma de beiramar, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
  • Intifada. Ofrenda dos poetas galegos a Palestina, 2003, Fundación Araguaney.
  • Negra sombra. Intervención poética contra a marea negra, 2003, Espiral Maior.
  • Do máis fondo do silencio saen voces, 2006, Asociación Cultural Panda de Relacións Laborais, La Coruña.
  • Volverlles a palabra. Homenaxe aos represaliados do franquismo, 2006, Difusora.
  • A Coruña á luz das letras, 2008, Trifolium.
  • Lois Pereiro en 17 voces, 2011, La Voz de Galicia.
  • Preludios para Miguel Anxo Fernán-Vello, 2011, Laiovento.
  • Tamén navegar, 2011, Toxosoutos.
  • VI Encontro de Escritores Galegos. Literatura e proxección exterior, 2012, Deputación da Coruña.
  • 150 Cantares para Rosalía de Castro (2015, libro electrónico).
  • De Cantares Hoxe. Os Cantares Gallegos de Rosalía de Castro no século XXI, 2015, Fundación Rosalía de Castro/Radio Galega.
  • 6 poemas 6. Homenaxe a Federico García Lorca, 2015, Biblos Clube de Lectores. Poesía.
  • Os aforismos do riso futurista, 2016, Xerais.

Premios

  • En 1992 XII Premio Ardilla de poesía, por Fuxidíos.
  • En 2011 Premio Sereo de Cultura Gallega de la Asociación Cultural Barbantia.
  • En 2013 Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño, por A distancia del tambor.
  • En 2014 Premio AELG a la mejor obra de poesía , por A distancia do tambor.
  • En 2015 Premio de poesía del Ayuntamiento de Carral, por Soño e vértice.
  • En 2015 Premio de Poesía de la Ciudad de Ourense, por Silencio percutido.
  • En 2016 Premio de la Crítica Poética Gallega, por Soño e vértice.
  • En 2021 Premio Antón Lousada Diéguez, por Quérote canto.[15]

Referencias

Enlaces externos

Related Articles

Wikiwand AI