Francesco I Natoli de Sperlinga

From Wikipedia, the free encyclopedia

Francesco I Natoli de Sperlinga

Francesco Natoli de Sperlinga fue hijo del príncipe Giovanni II Natoli, investido como príncipe soberano de Sperlinga el 24 de mayo de 1741 y nombrado primer Duque de Archirafi por el rey Carlos III de Borbón.[1]

En 1762 construyó la Torre de Archirafi en el lugar donde anteriormente se encontraba una torre defensiva almenada, destruida por un tsunami. Sobre la torre, el príncipe Natoli hizo esculpir en piedra blanca una inscripción borbónica que decía:

«DOM Ferdinando Utriusque Sic Rege Pio, Felici, Invicto Joannes Natolius Rufus de Alifia Princeps Sperlinga, Dux Archiraphis Reg. un Cons. Urbic. Légion. Messanae Praefectus Antiquissimam Turrim Archiraphim Aetate ac Maris Impetu collapsam, Ne pago aucto Colonis frequentato Ducatus honore Nobili, Quae nomen dederat deficeret, Dans meliorem tutioremque locum Readificandam curavit. 1762»[2]

Esta torre también aparece como elemento heráldico alrededor de 1853 en el escudo de los Natoli.[3]

Francesco Natoli vendió las tierras y el Castillo de Sperlinga en 1656 a Giovanni Stefano Oneto, conservando para él y sus descendientes el título de príncipe de Sperlinga tanto en línea masculina como femenina.[4]

En 1734 fue comandante de las tropas cívicas de Mesina y, en tal función, recibió numerosos honores y recompensas públicas.[5] En 1738 se convirtió en miembro del Consejo Real de Comercio de Mesina, con el título de consejero real.[6]

Torre de Archirafi es una fracción marítima del municipio de Riposto (CT), cuyo núcleo se desarrolla alrededor de la iglesia del siglo XVIII y del palacio adyacente de los Príncipes Natoli.

La historia de la localidad se remonta al 29 de agosto de 1597, cuando Giovan Forti Natoli compró a Giovanni Ventimiglia, marqués de Geraci y presidente del Reino de Sicilia bajo Felipe II de España, el Castillo de Sperlinga y todo el feudo por 30.834 escudos, convirtiéndose así en Príncipe de Sperlinga.[1]

Los Natoli, originarios de Provenza, descendientes del rey de Francia, se establecieron primero en Termini Imerese y posteriormente en Mesina.

Uno de sus descendientes, Giovanni Natoli Lanza, se casó con Maria d’Alifia Castello y de esta unión nació Francesco Natoli Alifia, quien, como su padre, fue nombrado Primer Diputado de Sanidad de la ciudad de Mesina el 12 de enero de 1702. Gracias a su vigilancia, impidió el atraque de un barco pestilente que posteriormente contagió la ciudad de Marsella y la Provenza. Falleció el 17 de enero de 1741 causando gran pesar entre los mesineses.

Se casó con Caterina Ruffo La Rocca, de la que nació, el 30 de noviembre de 1714, Giovanni Natoli Ruffo, príncipe de Sperlinga, quien el 24 de mayo de 1741 fue nombrado Duque de Archirafi por Carlos de Borbón. Al tomar posesión del borgo de Archirafi, hizo construir la iglesia del siglo XVIII, el palacio noble adyacente y restauró en 1762 la famosa torre, destruida posteriormente probablemente por un terremoto o una tormenta.

Se colocó una lápida de piedra blanca en la parte superior de la torre con la conocida inscripción borbónica.[2]

No se conoce el año exacto en que la torre desapareció: aún se menciona en 1815 y 1853,[7] pero no se hace referencia a ella después del Terremoto de Mesina de 1908, que probablemente destruyó los últimos restos.

El duque de Archirafi murió sin descendencia en Mesina en 1769.

Véase también

Referencias

Bibliografía

Related Articles

Wikiwand AI