Francisco Bórquez Jopia
From Wikipedia, the free encyclopedia
Predecesor
René Vidal Merino
Sucesor
Manuel Quintana Oyarzún
| Francisco Bórquez Jopia | ||
|---|---|---|
|
| ||
Ministro de Educación Pública de Chile | ||
| 27 de agosto de 1956-23 de abril de 1957 | ||
| Presidente | Carlos Ibáñez del Campo | |
| Predecesor | René Vidal Merino | |
| Sucesor | Manuel Quintana Oyarzún | |
|
| ||
| Información personal | ||
| Nacimiento |
10 de octubre de 1901 Iquique, Chile | |
| Nacionalidad | Chilena | |
| Religión | Católico[1] | |
| Lengua materna | Español | |
| Familia | ||
| Padres |
Marcos Bórquez Matamoros Hortensia Jopia Araya | |
| Cónyuge | Inés Moreau Dumont (matr. 1925) | |
| Hijos | No tuvo | |
| Educación | ||
| Educado en | Instituto Pedagógico de la Universidad de Chile | |
| Posgrado | Universidad Sorbona | |
| Información profesional | ||
| Ocupación | Profesor y político | |
| Partido político | Partido Agrario Laborista | |
Francisco Bórquez Jopia (Iquique, 10 de octubre de 1901-¿?) fue un profesor de Estado y político chileno, miembro del Partido Agrario Laborista (PAL). Se desempeñó como ministro de Educación Pública de su país, durante el segundo gobierno del presidente Carlos Ibáñez del Campo entre 1956 y 1957.[2]