Guglielmo Sanfelice d'Acquavella
From Wikipedia, the free encyclopedia
Predecesor
Henri-Marie-Gaston Boisnormand de Bonnechose
Sucesor
Guillaume-Marie-Romain Sourrieu
Predecesor
Sisto Riario Sforza
Sucesor
Vincenzo Maria Sarnelli
| Guglielmo Sanfelice d'Acquavella | ||
|---|---|---|
|
| ||
|
| ||
|
Cardenal presbítero de San Clemente[1] | ||
| 27 de marzo de 1884-3 de enero de 1897 | ||
| Predecesor | Henri-Marie-Gaston Boisnormand de Bonnechose | |
| Sucesor | Guillaume-Marie-Romain Sourrieu | |
|
| ||
|
Arzobispo de Nápoles | ||
| 15 de julio de 1878-3 de enero de 1897 | ||
| Predecesor | Sisto Riario Sforza | |
| Sucesor | Vincenzo Maria Sarnelli | |
| Información religiosa | ||
| Ordenación diaconal | 17 de agosto de 1856 | |
| Ordenación sacerdotal |
15 de marzo de 1857 por Alessandro Franchi | |
| Ordenación episcopal |
21 de julio de 1878 por León XIII | |
| Proclamación cardenalicia |
24 de marzo de 1884 por León XIII | |
| Congregación | Orden de San Benito | |
| Información personal | ||
| Nombre | Guglielmo Sanfelice d'Acquavella | |
| Nacimiento |
14 de abril de 1834 Aversa (Italia) | |
| Fallecimiento |
3 de enero de 1897 Nápoles (Italia) | |
| Alma máter | Universidad de Nápoles Federico II | |
|
Escudo de Guglielmo Sanfelice d'Acquavella
| ||
Guglielmo Sanfelice d'Acquavella (Aversa, 14 de abril de 1834–Nápoles, 3 de enero de 1897) fue un monje benedictino italiano, arzobispo de Nápoles y, más tarde, cardenal de la Iglesia católica.[2]