Henri Harcourt
diplomático francés
From Wikipedia, the free encyclopedia
El marqués de Harcourt, Henri Harcourt o Enrique de Harcourt (1654 - París, 1718), fue militar y diplomático. Su embajada ante la corte de Carlos II de España desde 1698 fue crucial para los intereses de la sucesión de Felipe de Anjou, en cuyo beneficio se dictó el último testamento del rey español. Su papel en la elaboración de ese testamento se considera destacado.[1]
Nombre en francés
Henry d'Harcourt
Nacimiento
2 de abril de 1654
Fallecimiento
19 de octubre de 1718 (64 años)
París (Reino de Francia)
París (Reino de Francia)
Nacionalidad
Francesa
| Henri Harcourt | ||
|---|---|---|
|
| ||
| Información personal | ||
| Nombre en francés | Henry d'Harcourt | |
| Nacimiento | 2 de abril de 1654 | |
| Fallecimiento |
19 de octubre de 1718 (64 años) París (Reino de Francia) | |
| Nacionalidad | Francesa | |
| Familia | ||
| Padres |
François III d'Harcourt (fr) Catherine Le Tellier | |
| Cónyuge | Marie Anne Claude Brûlart de Genlis, Marquise d'Esterney | |
| Información profesional | ||
| Ocupación | Diplomático | |
| Cargos ocupados | Embajador | |
| Rama militar | Fuerzas Armadas de Francia | |
| Rango militar | Mariscal de Francia | |
| Conflictos | Guerra franco-neerlandesa | |
| Distinciones |
| |