Ortante

From Wikipedia, the free encyclopedia

En geometría, un ortante[1] o hiperoctante[2] es el equivalente en n-espacio euclidiano dimensional de un cuadrante en el plano o un octante en tres dimensiones.

En dos dimensiones, hay 4 ortantes (llamado cuadrantes)

En general un ortante en n-dimensiones pueden ser consideradas la intersección de n-semiespacios mutuamente ortogonales. Por permutaciones de signos de semiespacios, hay 2n ortantes en el espacio n-dimensional.

Más específicamente, un ortante cerrado en Rn es un subconjunto definido por restringir a cada coordenada cartesiana para que sea no-negativo o no-positivo. Dicho subconjunto está definido por un sistema de desigualdades:

ε1x1 ≥ 0 ε2x2 ≥ 0 · · · εnxn ≥ 0,

donde cada εi es +1 o −1.

De modo parecido, un ortante abierto en Rn es un subconjunto definido por un sistema de desigualdades estrictas

ε1x1 > 0 ε2x2 > 0 · · · εnxn > 0

donde cada εi es +1 o −1.

Por dimensión:

  1. En una dimensión, un ortante es una recta.
  2. En dos dimensiones, un ortante es un cuadrante.
  3. En tres dimensiones, un ortante es un octante.

John Conway definió el término n-ortoplex de ortante complejo como un politopo regular en n-dimensiones con 2n caras simplex, una por ortante.[3]

Véase también

Referencias

Related Articles

Wikiwand AI