Papiro 69
From Wikipedia, the free encyclopedia
Papiro 69 (designado como 69 en la numeración Gregory-Aland) es un pequeño fragmento del Evangelio de Lucas datado en el siglo III.[1]
| Papiro 69 (P. Oxy 2383) | ||
|---|---|---|
|
P. Oxy 2383 | ||
| Tipo textual | occidental | |
| Idioma | Griego | |
| Texto | Evangelio de Lucas 22:41,45-48r+22:58-61v | |
| Ubicación | Sackler Library, Oxford | |
| Encontrado en | Oxirrinco, Egipto | |
| Material | papiro | |
| Categoría | IV | |
| Tamaño | 8.5 x 5 cm | |
| Papiros • En unciales • En cursiva • Leccionarios | ||
Descripción
Este fragmento omite todo el contenido detallado de la oración de Jesús en Lucas 22:42-45a.[2] En Lucas 22:61, es Pedro (no Jesús) quien está mirando. Claire Clivaz sugirió que 69 (P. Oxy 2383) debe considerarse «como testigo a una edición marcionita del Evangelio de Lucas».[3] Peter M. Head siente que «la sugerencia de que 69 es un manuscrito del Evangelio de Marción es una idea muy inteligente que, sin embargo, no se ha demostrado y sin el contexto más plausible para dar sentido a este fascinante manuscrito».[4]
El texto griego de este códice es representativo del tipo textual occidental. De acuerdo con Aland el texto es muy libre, «característico de los precursores del texto D»; por lo tanto Aland lo colocó en la Categoría IV.[5]
Texto
[recto]
- [εις πειρασ]μ[ον] [41] κ̣[αι αυτος απεσ]
- [πασθη απ αυτων ωσ]ε̣ι λιθου β̣ο̣λ̣[ην]
- [και θεις τα γονατα προσ]η̣υ̣χ̣ε̣τ̣ο̣
- [45] [ελθων προς τους μ̣αθ]ητ[ας ευ]
- [ρεν αυτους καθευ]δοντας κοι
- [μωμενους αυτους απο τη]ς̣ λυπης [46] [κ]α̣ι̣
- [ειπεν αυτοις] τ̣ι κ̣α̣θευδ̣ε
- [τε ανασταντες πρ]ο̣σ̣ευχεσ̣θ̣ε
- [ινα μη εισελθητε εις πει]ρ̣ασμ̣ο̣ν̣
- [47] [ετι δε αυτου λαλουντος ι]δου̣
- [οχλος και ο λεγομενος ιου]δ̣ας
- [εις των ι̅β̅ προηρχετο α]υ̣[τ]ους
- [και εγγισας εφιλησε]ν̣ τ̣ον ι̣̅η̅ν̅
- [48] [ι̅η̅ς̅ δε ειπεν αυτω ιουδα φι]λ̣η̣[ματι
[dorso]
- [58] – [ιδων] α̣υ̣[τ]ω̣ ε̣[φη και συ εξ αυτων ει]
- ο̣ δ̣ε ειπεν [α̅ν̅ε̅ ουκ ειμι [59] και δι]
- α̣σ̣τασης ωσ̣[ει ωρας α̅ αλλος τις ισχυ]
- ριζ̣ετο λεγω[ν επ αληθειας και]
- ου̣τ̣ο̣ς ην μ[ετ αυτου και γαρ γα]
- λ̣[ι]λ̣α̣ιος εστ̣[ιν] [60] [ειπεν δε ο πετρος]
- α̣ν̣̅ε ουκ οι[δα ο λεγεις και ετι]
- αυτου λαλου̣[ντος παραχρημα]
- ε̣φωνησεν̣ [αλεκτωρ] [61] [και στρα]
- φεις ο πε̣τ̣ρ̣[ος ενεβλεψεν αυ]
- τω τοτε [υπεμνησθη ο πετρος]
- τ̣ου ρημ[ατος του κ̅υ̅ ως ειπεν]
- αυ̣τω π[ριν αλεκτορα φωνησαι ση]
- μ̣[ερον απαρνηση με τρις] [62] [και]