Rolande Falcinelli
música francesa
From Wikipedia, the free encyclopedia
Rolande Falcinelli (18 de febrero de 1920, París - 11 de junio de 2006, Pau) fue una organista, pianista, compositora y pedagoga francesa.
XIV Distrito de París (Francia)
Pau (Francia)
| Rolande Falcinelli | ||
|---|---|---|
|
Falcinelli en los años 1950. | ||
| Información personal | ||
| Nombre de nacimiento | Rolande Roberte Ginabat | |
| Nacimiento |
18 de febrero de 1920 XIV Distrito de París (Francia) | |
| Fallecimiento |
11 de junio de 2006 (86 años) Pau (Francia) | |
| Nacionalidad | Francesa | |
| Familia | ||
| Cónyuge | Felix Ludwig Otto | |
| Hijos | Sylviane Falcinelli (hija) | |
| Educación | ||
| Educada en | Conservatorio Nacional Superior de Música de París | |
| Alumna de | ||
| Información profesional | ||
| Ocupación | Organista, pianista, compositora y profesora. | |
| Años activa | 1932-2006 | |
| Empleador | Conservatorio de París | |
| Estudiantes | Pierre Pincemaille, Francis Chapelet y Jean-Pierre Leguay | |
| Movimiento | Música clásica | |
| Instrumento | Órgano de tubos y piano | |
| Distinciones | ||
Fue organista titular del Órgano de la Basílica del Sagrado Corazón de Montmartre (Sacré-Cœur) entre 1946 y 1973. Fue profesora de órgano en el Conservatorio Americano de Fontainebleau (1948–1955) y en la École Normale de Musique de Paris (1951–1955). En 1955, sucedió a Marcel Dupré en el Conservatorio de París, donde enseñó órgano e improvisación hasta 1986. Entre sus numerosos alumnos se encuentran Yves Castagnet, Sophie-Véronique Cauchefer-Choplin, Jean-Pierre Leguay, Odile Pierre, Pierre Pincemaille, Louis Robillard, Patrice Caire, Daniel Roth, Louis Thiry, entre otros. Falcinelli ofreció en 1948 una serie de seis conciertos donde interpretó la obra completa para órgano de Marcel Dupré. Grabó varios discos con obras de Dupré, César Franck y también de su propia autoría.
Como compositora cuenta con 74 opus y numerosas obras inéditas. Falcinelli siguió el lema de Dupré: “unir el órgano a la música general”. Además de sus numerosas contribuciones al repertorio de órgano, clave, piano, voz y orquesta, escribió obras importantes para órgano y piano, órgano y violín, órgano y viola, órgano y dos violas, órgano y violonchelo, órgano y flauta, órgano y voz, y órgano y orquesta. Su estilo se caracterizó por una escritura armónica inquieta y una modalidad libre, ampliada por su interés en las músicas extraeuropeas. Estudió especialmente la música tradicional persa y compuso en los años 70 tres obras maestras basadas en modos, ritmos y temas iraníes: Mathnavi, Miniatures Persanes y Azân.
Biografía
Rolande Falcinelli nació el 18 de febrero de 1920 en París, fue la primera música en una familia de pintores y comenzó tocando piano y violín. Comenzó a estudiar en 1932 solfeo, armonía, contrapunto, fuga, acompañamiento pianístico y composición en el Conservatorio Nacional Superior de Música de París.[1] Entre sus profesores estuvieron el notable pianista y pedagogo Isidor Philipp y Abel Estyle (piano), Marcel Samuel-Rousseau (armonía), Simone Plé Caussade (contrapunto), Henri Büsser (composición), y Marcel Dupré (órgano y improvisación). Obtuvo un Primer Premio de Armonía (1938), un Primer Premio de Fuga y un Segundo Premio de Composición (1939).[2]
Aspiraba a una carrera como pianista acompañante y comenzó a trabajar con cantantes, entre ellos una wagneriana (a los setenta años aún era capaz de tocar todas las óperas de Richard Wagner).[1] Pero durante la Segunda Guerra Mundial, algunos de sus proyectos pianísticos se interrumpieron ya que muchos profesores huyeron de París por la guerra, su profesor de composición,[2] Henri Büsser, le aconsejó probar con el órgano. Comenzó a estudiarlo a fines de 1940 con su compañero Gaston Litaize,[2] y en 1941 ingresó en la clase de órgano e improvisación de Marcel Dupré, donde obtuvo en 1942 el Primer Premio de órgano e improvisación en la clase de Dupré del Conservatorio de París después de solo un año de estudio. Ese mismo año consiguió también el Segundo Gran Premio de Roma (en composición) y el Premio Rossini, el Premio Halphen, otorgado por la Académie des Beaux-Arts de Francia, por su oratorio La Messiade, compuesto en 1941.[2]

Siendo una joven compositora apoyada por músicos como Arthur Honegger, Florent Schmitt, Philippe Gaubert y Olivier Messiaen. Luego se consolidó como virtuosa del órgano y compositora, como lo demuestran sus primeras obras para órgano y sus recitales, entre ellos el famoso ciclo de 1948 en la Salle Pleyel de París y en la Radio Francesa, donde interpretó la obra completa (hasta entonces) para órgano de Marcel Dupré, o el estreno en Sainte-Clotilde de la Primera Sinfonía de Jean Langlais.[1]
Desde 1945, fue organista titular de la Basílica del Sagrado Corazón de París (Sacré-Cœur), siendo la primera mujer nombrada en un puesto importante en una iglesia de Francia. En 1948, se convirtió en profesora de órgano en el Conservatorio Americano de Fontainebleau, y fue la sustituta de Marcel Dupré en el Conservatorio de París cuando él viajaba al extranjero.[1]
En 1950 realizó una gira de dos meses por Estados Unidos y Canadá, interpretando y grabando piezas virtuosas como las Esquisses de Dupré o sus propios Poèmes-Études, una de las obras más difíciles jamás compuesta para órgano. Más tarde estrenó el Cuarteto para órgano y cuerdas, Vitrail y Paraphrase sur le Te Deum de Dupré, así como el Diptyque para piano y órgano de Langlais (como pianista). Su carrera de conciertos la llevó por Alemania, Gran Bretaña, Italia, Suiza, Austria, Bélgica y Suecia. Las radios alemana, belga, sueca y francesa grabaron algunos de sus conciertos. En 1951, fue nombrada profesora de órgano en la École Normale de Musique de París, y en 1955, profesora titular de órgano e improvisación en el Conservatorio Nacional Superior de Música de París, cuando Dupré fue designado su director. Durante los treinta y dos años en que dirigió la clase de órgano, sesenta y seis jóvenes organistas obtuvieron su Primer Premio.[1][3]
Estaba casada junto al productor de la NDR de Hamburgo, Felix Ludwig Otto. En 1956 nació su hija, Sylviane.[1]
En 1955, ella sucedió a Dupré como profesor de órgano e improvisación en el Conservatorio de París, donde enseñó hasta 1987. Entre sus numerosos alumnos, muchos terminaron siendo organistas brillantes de nuestro tiempo, como Odile Pierre, Pierre Gazin, Xavier Darasse, Louis Thiry, Yves Devernay, Francis Chapelet, André Isoir, Daniel Roth, Jean-Pierre Leguay, Sophie-Veronique Cauchefer-Choplin, Louis Robillard, Philippe Lefebvre, Maurice Clerc, Patrice Caire, Marie-Bernadette Dufourcet, Naji Hakim y Pierre Pincemaille.
Además de sus numerosas composiciones para órgano, escribió obras para piano, clavecín, instrumentos solistas, orquesta, coro y canciones. También hizo numerosas grabaciones, incluyendo varios discos con composiciones de Marcel Dupré en el Auditorio Marcel Dupré en Meudon.
Rolande Falcinelli murió el 1 de junio de 2006, a la edad de 86 años, en Pau, Francia.
Legado
Maurice Duruflé la describió como una: “personalidad excepcional de la música francesa”. Jean Langlais la citaba como: “un ejemplo por su alto sentido de la espiritualidad”. Olivier Messiaen la escribió: “¡Tu técnica es deslumbrante y tocas tan bien como Marcel Dupré! (lo cual es el mayor elogio que puedo darte)”. Numerosas obras le fueron dedicadas, entre ellas el Cuarteto para órgano y cuerdas de Dupré, las Dieciocho variaciones para órgano de Guillou, la Incantation pour un Jour Saint de Langlais, las Variations sur un Noël imaginaire de Wissmer y el Psaume pour notre temps de Tisné.
Composiciones
Órgano solo
- Triptyque op. 11 (compuesto 1941. París: Bornemann/Leduc, 1982):
- Litanies
- Rondel
- Fugue
- Épigraphe funèbre op. 21. En memoria de Jean-Claude Touche (compuesto 1944. Sampzon: Éditions Delatour France)
- Nocturne féerique op. 23b (Transcripción para órgano 1946, inédita)
- Petit Livre de Prières op. 24 (compuesto 1946. París: Bornemann/Leduc, 1948):
- À St. Dominique
- À Notre Père
- À Notre Seigneur Jésus-Christ
- Au St. Esprit
- À la Très Sainte Trinité
- Au Cœur Sacré de Jésus
- À Sainte Thérèse de l'Enfant Jésus
- Ora pro nobis, Amen
- Poèmes-Études op. 26 (compuesto 1948–60, inédito):
- Danse éternelle de Lasksmi
- La Guitare enchantée
- Troïka
- Scaramuccio
- 5 Chorals sur l'Antienne di Magnificat du Saint-Sacrement op. 28 (compuesto 1950–51. París: Bornemann/Leduc, 1952):
- O sacrum convivium! in quo Christus sumitur...
- Recolitur memoria passionis ejus
- Mens impletur gratia
- Et futurae gloriae nobis pignus datur
- Alleluja
- Rosa mystica sur sept thèmes grégoriens à la Vierge op. 29 (compuesto 1951. París: Éditions de la Schola Cantorum)
- Poème en forme d'improvisation op. 31 (compuesto 1953. Mainz: Schott, 2007)
- Prélude à l'Introït de la Messe du Sacré-Cœur op. 34 (compuesto 1956. París: Éditions de la Schola Cantorum)
- Cor Jesu sacratissimum op. 36 (compuesto 1958. París: Éditions musicales transatlantiques, 1966)
- Messe pour la Fête du Christ-Roi op. 38 (compuesto 1959–60. París: Éditions de la Schola Cantorum):
- Choral-Prélude à l'Introït de la Messe de Christ-Roi
- Offertoire pour la Fête de Christ-Roi
- Élevation
- Communion pour la Fête de Christ-Roi
- Morceau en Re menor sin Opus (compuesto 1960, inédito)
- La Cathédrale de l'Âme op. 39 (compuesto 1962–72. Sampzon: Éditions Delatour France):
- Portail
- Réflexion
- Méditation
- Concentration
- Affirmation
- Initiation
- Contemplation
- Adoration
- Communion
- Sanctum Sanctorum
- Cortège funèbre: Sortie pour la Messe des morts op. 41 (compuesto 1965. París: Éditions de la Schola Cantorum)
- Intermezzo en Sol mayor sin Opus (compuesto 1965, inédito)
- Prophétie d'après Ezechiel: Poème pour orgue op. 42 (compuesto 1959–66. París: Éditions musicales transatlantiques, 1975)
- Salve Regina op. 43 (compuesto 1968. París: Bornemann/Leduc, 1969)
- 14 Études insérées dans l'Initiation à l'orgue (compuesto 1969–70. París: Bornemann/Leduc, 1971):
- Étude no. 1 - Dialogue
- Veni Créator
- Étude no. 2 - Chanson
- Variations sur un Rondeau d'Adam de la Halle
- Étude no. 3 - Intermezzo
- Étude no. 4 - Mélodie
- Étude no. 5 - Récitatif
- Étude no. 6 - Choral (pour l'Ascension)
- Étude no. 7 - Prélude (pour la Pentecôte)
- Étude no. 8 - Trio
- Étude no. 9 - Fughetta
- Étude no. 10 - Mouvement perpétuel
- Étude no. 11 - Ricercare
- Étude no. 12 - Toccata
- Esquisses symphoniques en forme des variations op. 45 (compuesto 1971. Sampzon: Éditions Delatour France):
- Largo sostenuto
- Adagio espressivo
- Allegro marcato
- Grave
- Allegretto leggiero
- Larghetto
- Allegretto giocoso
- Allegro recitativo
- Andante molto moderato
- Allegro ritmico
- Le Sermon sur la montagne op. 46. Poema místico según el Evangelio según San Mateo (compuesto 1972. Mainz: Schott, 2007)
- Variations-Études sur une Berceuse op. 48 (compuesto 1972–73. París: Combre, 1982)
- Mathnavi según el poema místico de Ibrahim Arâqî op. 50 (compuesto 1973. París: Bornemann/Leduc, 1974)
- Miniatures persanes op. 52 (compuesto 1974. Sampzon: Éditions Delatour France):
- Moburati-Bâd
- Monâdjat
- Qalandar
- Zurkhâné
- Épure op. 67 No. 1 (compuesto 1983. París: Combre, 1983)
- Méandres op. 67 No. 2 (compuesto 1983. París: Combre, 1983)
- Missa Brevissima op. 69 (compuesto 1956–1985. París: Editions de la Schola Cantorum):
- Prélude à l'Introït
- Offertoire
- Élévation
- Communion
- Deo Gratias (inédito)
- Sonatina per Scherzare op. 73 (compuesto 1988. Éditions Lisset):
- Tempo di Valser
- Tempo di Marcia
- Tempo di Barcarola
- Tempo di Rondo
Órgano con otros instrumentos o voz
- Choral et Variation sur le Kyrie de la Messe "Orbis Factor" para órgano y orquesta op. 12 (compuesto 1942, inédito)
- Nocturne féérique para órgano, 2 pianos, 2 arpas, celesta y percusión op. 23 (compuesto 1946, inédito)
- 4 Motets à la Vierge para voz y órgano op. 37 (compuesto 1959):
- Ego lilium convallium para soprano, barítono, coro mixto SATB y órgano (Roma: AISC)
- Regina Cæli Lætare para soprano, coro femenino (tres voces) y órgano (Roma: AICS)
- Tota Pulchra es para soprano o tenor y órgano (manuscrito perdido)
- Virgo Mater Filia para voz media y órgano (manuscrito perdido)
- Mausolée "à la gloire de Marcel Dupré" para órgano y orquesta op. 47 (compuesto 1971–72, orquestación 1973, estrenado 25/3/2011 en Sacred Heart Cathedral, Rochester, NY para el Eastman School of Music "Women in Music Festival" Organista: Timothy Tikker Acompañado por: University of Rochester Symphonic Orchestra dirigida por Dr. David Harman):
- Prélude
- Fugue
- Choral
- Chant de peine et de lutte para violín y órgano op. 53 (compuesto 1974. Sampzon: Éditions Delatour France)
- 3 Chants profanes para voz y órgano op. 55 (1974–75, inédito):
- Aurore d'hiver (G. Apollinaire)
- Ronsard à son âme (P. Ronsard)
- Lumière, ma Lumière! (R. Tagore)
- Canzon per sonar para 2 violas y órgano op. 57 (compuesto 1975, inédito)
- Le Mystère de la Sainte-Messe para dos órganos op. 59 (compuesto 1976–82, inédito):
- Introïtus, Kyrie eleison, Gloria, Evangelio
- Credo, Offertorium, Sanctus, Elevatio
- Pater Noster, Agnus Dei, Communio, Ite missa est
- Tétrade para viola y órgano op. 60 (compuesto 1976, inédito)
- Azân para flauta y órgano op. 61 (compuesto 1977. Éditions Hortus, 2008)
- Quand sonnera le glas para voz y órgano op. 62 (compuesto 1978, inédito)
- Psaume XIII para barítono y órgano op. 63 (compuesto 1978, inédito)
- Aphorismes para piano y órgano op. 64 (compuesto 1979–80, inédito)
- Kénose para violonchelo y órgano op. 68 (compuesto 1983. Sampzon: Éditions Delatour France, 2006)
Piano solo
- D'une âme...: poema variado en diez cantos encadenados op. 15 (compuesto 1942. Éditions Lisset):
- Indécise
- ...Triste
- Insouciante
- Ardente...
- Tendre...
- Inquiète...
- Moqueuse...
- Rêveuse...
- Orageuse...
- Apaisée...
- Jeu d'un Biquet op. 30 (compuesto 1953, inédito)
- Harmonies et lignes: Huit petites pièces op. 32 (compuesto 1955. París: Leduc, 1955):
- Choral et Invention
- Litanies et Invention
- Aria et Invention
- Sarabande et Invention
- Mémorial Mozart: Suite para piano o clave op. 35 (compuesto 1955–56, inédito):
- Préambule
- Ricercar
- Gavotte
- Récitatif
- Toccata
- Berceuse en Mi bemol mayor para piano u órgano, sin Opus (compuesto 1956, inédito)
- Chanson en Re mayor sin Opus (compuesto 1959, inédito)
- Chaconne en Sol menor sin Opus (compuesto 1959, inédito)
- Résonances poétiques op. 40 (compuesto 1964–65, inédito):
- Recueillement
- Campane
- Rochers
- Fontaine
- Brumes
- Arondes
- Neige
- Flammes
- Pochades op. 44 (compuesto 1971, inédito):
- Dédicace
- Nébulosité
- Six gouttes d'eau
- Câline
Música de cámara
- Prélude et Scherzo para septeto op. 3 (compuesto 1939, inédito)
- Suite fantaisiste para violín y piano op. 6 (compuesto 1940, inédito):
- Fantoches
- Chanson tchèque
- Epitaphe
- Petit soldat
- Berceuse
- Lucioles
- String Quartet op. 9 (compuesto 1940, inédito):
- Large et très expressif
- Scherzo
- Modéré
- Variations
- La Messiade op. 10b (reducción para piano 1941–42, inédito)
- Cecca, la Bohémienne ensorcelée op. 22b (reducción para piano 1943–45, inédito)
- Berceuse para fagot y piano op. 33 (compuesto 1956, inédito)
- Gavotte en Mi menor para clave, sin Opus (compuesto 1956, inédito)
- Morceau para oboe y piano, sin Opus (compuesto 1958, inédito)
- Arietta (Andante quasi adagio) en Mi menor para clave, sin Opus (compuesto 1958, inédito)
- Quatrains d'Omar Khayyam para soprano, barítono y cuarteto de cuerdas op. 51 (compuesto 1973, inédito):
- Amis! ...Souvenez-vous... (Barítono solo)
- On ne sait pour quel motif... (Soprano solo)
- Avant toi et moi (Soprano y Barítono)
- Puisque le Seigneur n'a pas voulu... (Soprano solo)
- Résonances romantiques para clave op. 54 (compuesto 1973–75, inédito):
- Solitudes
- Rêves
- Rencontres mystérieuses
- Clairs-obscurs
- Confidences
- Dialogues
- Pluie de lumière
- Chant d'ombre et de clarté para violonchelo solo op. 56 (compuesto 1975. Sampzon: Éditions Delatour France)
- Inventions para clave op. 58 (compuesto 1976. París: Les Éditions Ouvrières, 1976):
- Prélude
- Litanie
- Variations
- Ricercar
- Rondinetto
- Danse
- Krishna-Gopala para flauta sola op. 66 (compuesto 1985. París: Leduc, 1985)
- Récurrence para viola y piano op. 70 (escrito 1986. París: Billaudot)
- Sine nomine para viola y piano op. 71 (compuesto 1987. Lyon: Symétrie)
- Trinomio para oboe o corno inglés op. 72 (Sampzon: Éditions Delatour France):
- Preliminare (Corno inglés)
- ...Fugato il contrappunto delle voci... (Oboe)
- ...e piccole variazioni (comenzando con Oboe, luego cambiando a Corno inglés)
- Morceau (Lent) en Fa menor para clave, sin Opus (sin fecha, inédito)
Piano y orquesta
- Polska: Suite sur des thèmes populaires slaves op. 8 (compuesto 1940, inédito):
- Prélude
- Berceuse
- Scherzetto
- Variations
- D'une âme...: poème en dix chants op. 15b (orquestación 1942–50, inédito)
Canciones
- 3 Mélodies (sobre poemas de Paul Fort) op. 1 (compuesto 1937–38, inédito):
- La Ronde
- Berceuse
- La France
- 2 Chansons para soprano y tenor op. 2 (compuesto 1939, inédito)
- 8 Chants populaires op. 4 (compuesto 1939, inédito):
- 3 canciones de Champaña:
- Trimausett' (chant de quête)
- Pastorale châlonnaise
- Le petit bossu
- 3 canciones canadienses:
- Je n'ai pas de barbe au menton
- J'ai cueilli la belle rose
- C'est le vent frivolant
- 2 canciones de Lorena:
- Fauchette la quêteuse
- En passant par la Lorraine
- 3 canciones de Champaña:
- 3 Mélodies (sobre poemas de Théophile Gautier) op. 5 (compuesto 1939, inédito):
- Dernier vœu
- Noël
- Carmen
- Soleil couchant (sobre un poema de Théophile Gautier) op. 7 (compuesto 1940, inédito)
- Ouargla (sobre un poema de Pierre Bertin) op. 18 (compuesto 1945, inédito)
- Prélude et fugue sur le nom de Jean-Sébastien Bach para voz y piano o clave op. 27 (compuesto 1950, inédito)
- Affinités secrètes (sobre un poema de Théophile Gautier) para soprano y piano op. 49 (compuesto 1973, inédito)
Obras corales
- Messe de Saint-Dominique para coro mixto a capella op. 25 (compuesto 1947, inédito):
- Kyrie
- Gloria
- Sanctus
- Benedictus
- Agnus Dei
Voz y orquesta
- 3 Chansons champenoises para soprano y orquesta (extractos de 8 Chants populaires op. 4b, orquestación 1939, inédito)
- 3 Mélodies para soprano y orquesta op. 5b (orquestación 1939, inédito)
- Soleil couchant para soprano y orquesta op. 7b (orquestación 1940, inédito)
- La Messiade: oratorio para solistas, coros y orquesta op. 10 (compuesto 1941, inédito):
- Chant Premier: La Trahison (Prélude, Scène I, Scène II, Scène III)
- Chant Deuxième: Le Jugement
- Chant Troisième: La Mort sur le Golgotha (Prélude et Marche Funèbre, Double Chœur, Choral)
- Cavalier (sobre un poema de Saint-Georges de Bouhélier) para coro mixto y orquesta op. 13 (compuesto 1942, inédito)
- Pygmalion délivré: scène lyrique op. 14 (compuesto 1942, inédito)
- Ophelia (sobre un poema de Arthur Rimbaud) para voces femeninas y orquesta op. 16 (compuesto 1943, inédito)
- Icare: scène lyrique (sobre un texto de Jules Supervielle) para soprano, tenor, barítono y orquesta op. 17 (compuesto 1943, inédito)
- Danse de Nymphes (sobre un poema de Tristan Derème) para voces femeninas y orquesta op. 19 (compuesto 1944, inédito)
- Louise de la Miséricorde: scène lyrique (cantate) (sobre un texto de Charles Clerc) para soprano, mezzosoprano, barítono y orquesta op. 20 (compuesto 1944, inédito)
- Psautier para soprano y orquesta op. 65 (compuesto 1980, inédito)
Orquesta sinfónica
- Marana Thâ op. 74 (compuesto 1989, inédito):
- Invocation
- Fulgurances et clairs-obscurs
- Amen
Ballet
- Cecca, la Bohémienne ensorcelée. Ballet en 1 acto y 3 escenas op. 22 (compuesto 1943–45)
Transcripciones para órgano solo
- Johann Sebastian Bach: Musical Offering. Bruselas, Bélgica: Schott Frères, 1963.
- Johann Sebastian Bach: Variations Goldberg. Inédito.
Obras pedagógicas
- Initiation à l'orgue. París: Bornemann/Leduc, 1971.
- École de la Technique Moderne de l'Orgue (inédito):
- 1ère partie: Théorie de la Technique
- 2ème partie: Pratique de la Technique de pédale (Tome A: Gammes - Tome B: Arpèges)
Discografía seleccionada
- Marcel Dupré: Intégrale de l'oeuvre.
- Disque 1. Oeuvres d'orgue: Les nymphéas, op. 54. Scherzo, op. 16. Angélus, op. 34. Deux esquisses, op. 41.
- Disque 2. OEuvres d'orgue: Trois préludes et fugues, op. 7. Trois préludes et fugues, op. 36.
- Disque 3. OEuvres d'orgue: Trois hymnes, op. 58. Annonciation, op. 56. Six antiennes, op. 48. Variations sur un vieux noël, op. 20.
- Rolande Falcinelli, organ. Recorded at the Auditorium Marcel Dupré, Meudon. France: Disque Edici, 1968. ED 001 101. 3 LPs.
- Marcel Dupré: Oeuvres pour piano et orgue.
- Variations sur deux themes, op. 35 - Ballade, op. 30 - Sinfonia, op. 42 - Variations en ut diese mineur, op. 22, pour piano.
- Rolande Falcinelli, piano. Marie-José Chasseguet, organ. Recorded at the Auditorium Marcel Dupré, Meudon. Lyon, France: REM, 1977. 1 LP.
- Variations sur deux themes, op. 35 - Ballade, op. 30 - Sinfonia, op. 42 - Variations en ut diese mineur, op. 22, pour piano.
- Marcel Dupré: Le chemin de la croix, op. 29.
- Rolande Falcinelli, organ. Grandes Orgues de Notre-Dame de Paris, June 1981. Sigéan, France: Disques du Solstice, 2001. SOCD 193/4. 1 CD.
- The Art of Rolande Falcinelli: Interpreter, Composer, Improviser.
- César Franck (Choral No. 1), Marcel Dupré (Esquisses op. 41, Carillon op. 27), Rolande Falcinelli (Sonatina per Scherzare op. 73, Offertoire from Messe op. 38), and two improvisations.
- Rolande Falcinelli, organ. Orgues de la Cathédrale de Dijon et du Münster de Basel (Switzerland). Netherlands: Festivo, 2006. Festivo 6962.062. 1 CD.
- César Franck (Choral No. 1), Marcel Dupré (Esquisses op. 41, Carillon op. 27), Rolande Falcinelli (Sonatina per Scherzare op. 73, Offertoire from Messe op. 38), and two improvisations.
- Rolande Falcinelli interprète du XXe siècle.
- Œuvres de Marcel Dupré, César Franck, Louis Vierne.
- Rolande Falcinelli, organ. Orgue de la Cathédrale de Belley. France: Éditions Hortus, 2006. Hortus 038. 1 CD.
- Œuvres de Marcel Dupré, César Franck, Louis Vierne.
- Rolande Falcinelli joue Rolande Falcinelli.
- Esquisses Symphoniques en forme de Variations op. 45, Miniatures persanes op. 52, Prophétie d’après Ezéchiel op. 42.
- Rolande Falcinelli, organ. Orgue de la Cathédrale St. Pierre d’Angoulême, 1984. Festivo, 2007. Festivo 6962.112. 1 CD.
- Esquisses Symphoniques en forme de Variations op. 45, Miniatures persanes op. 52, Prophétie d’après Ezéchiel op. 42.
Bibliografía
- Alford, Lenore. "Able fairy: the feminine aesthetic in the compositions of Rolande Falcinelli." Doctoral dissertation, The University of Texas at Austin, 2008.
- Association des Amis de l'Orgue. Rolande Falcinelli et la classe d'orgue du Conservatoire. "L'Orgue: Cahiers et Mémoires" No. 26. Paris: Association des Amis de l'Orgue, 1981.
- Detournay, Stéphane. "La Missa Brevissima de Rolande Falcinelli", dossier, Université de Lille III, 1996.
- Detournay, Stéphane. " Le chant des sources : les écrits spirituels de Rolande Falcinelli, Mémoire de DEA, Université de Lille III, 1998.
- Detournay, Stéphane. "Mathnavi de Rolande Falcinelli", dossier d'ethnomusicologie, Université de Lille III, 1997.
- Detournay, Stéphane. " Présentation et commentaire de deux conférences de Rolande Falcinelli", séminaire d'esthétique, Université de Lille III.
- Detournay, Stéphane. " Rolande Falcinelli et la tradition musicale savante d'Iran, Mémoire de Maîtrise, Université de Lille III, 1997.
- Detournay, Stéphane. " Zurkhâné de Rolande Falcinelli, commentaire d'une conférence augmenté de l'analyse d'une œuvre", Université de Lille III, 1997.
- Detournay, Stéphane. Rolande Falcinelli: Une esthétique de la synthèse. Thèse de doctorat, Université de Lille III. ISBN 2-7295-5120-4.
- Detournay, Stéphane. "Rolande Falcinelli et l’improvisation." L’orgue No. 263 (2003), p. 29–42.
- Falcinelli, Rolande. Marcel Dupré, 1955: Quelques Œuvres. Paris: Alphonse Leduc, 1955.
- Falcinelli, Rolande. Initiation à l'orgue. Paris: Éditions Bornemann, 1971.
- Falcinelli, Rolande. "L’art de l’improvisation." L’orgue No. 218 (1991), p. 25–30.
- Falcinelli Rolande. "Ecole de la Technique moderne de l'orgue", 3 tomes, inédit.
- Falcinelli Rolande . "Etude sur l'orgue romantique" in Cahiers de L'Orgue, n°5, Toulouse, [1960].
- Falcinelli Rolande. "Evolution de l'orgue, faisons le point", in Musique et instruments, Horizons de France, 1976.
- Falcinelli Rolande. " Introduction à l'enseignement de l'orgue", inédit.
- Falcinelli Rolande. " L'enseignement de l'orgue" in Musique et radio, 1964.
- Falcinelli Rolande. " L'orgue", communication pour l'Institut de France, 1964.
- Falcinelli Rolande. "Panorama de la technique de l'orgue, son enseignement, ses difficultés, son devenir", inédit, 1998.
- Falcinelli Rolande. " Réflexion sur l'enseignement de la technique, du style et de l'interprétation à l'orgue" in Musique et instruments, 1966?
- Falcinelli Rolande. " Regard sur l'interprétation à l'orgue", inédit, 1998.