Women of Ireland
Mná na hÉireann en irlandés, Women of Ireland para la versión en inglés, es una canción cuya música fue compuesta por Seán Ó Riada (1931–1971) en la década de 1960, sobre letra escrita en el siglo XVIII por el poeta irlandés Peadar Ó Doirnín (1704–1796). A menudo asociada al folclore de la música rebelde irlandesa, la canción celebra a las mujeres que han dedicado su vida a Irlanda y, en particular, a las del movimiento nacionalista irlandés. Como poema del siglo XVIII, pertenece al género aisling o poema de visión, un género poético que se desarrolló a finales de los siglos XVII y XVIII en la poesía en lengua irlandesa. En él se imagina a Irlanda como una mujer hermosa y generosa que sufre las depredaciones de un amo inglés sobre su tierra, su ganado o sobre sí misma, y que exige a los irlandeses que la defiendan y se pregunta por qué no lo hacen.
From Wikipedia, the free encyclopedia
Mná na hÉireann en irlandés, Women of Ireland para la versión en inglés (lit. «Mujeres de Irlanda»), es una canción cuya música fue compuesta por Seán Ó Riada (1931–1971) en la década de 1960, sobre letra escrita en el siglo XVIII por el poeta irlandés Peadar Ó Doirnín (1704–1796). A menudo asociada al folclore de la música rebelde irlandesa, la canción celebra a las mujeres que han dedicado su vida a Irlanda y, en particular, a las del movimiento nacionalista irlandés.
Como poema del siglo XVIII, pertenece al género aisling o poema de visión, un género poético que se desarrolló a finales de los siglos XVII y XVIII en la poesía en lengua irlandesa. En él se imagina a Irlanda como una mujer hermosa y generosa que sufre las depredaciones de un amo inglés sobre su tierra, su ganado o sobre sí misma, y que exige a los irlandeses que la defiendan y se pregunta por qué no lo hacen.[1]
- Tá bean en Éirinn a phronnfadh séad domh is mo sháith le n-ól
- Is tá bean en Éirinn is ba bhinne leith mo ráfla ceoil
- Ná seinm théad; atá bean en éirinn es níorbh fhearr léi beo
- Mise ag léimnigh nó leagtha i gcré is mo thárr faoi fhód
- Tá bean en Éirinn a bheadh ag éad liom mur' bhfaighfinn ach póg
- Ó bhean ar aonach, nach ait an scéala, is mo dháimh féin leo;
- Tá bean ab fhearr liom nó cath is céad dhíobh nach bhfagham go deo
- Is tá cailín spéiriúil ag miedo gan Bhéarla, dubhghránna cróin.
- Tá bean i Laighnibh is nios mhiste leith bheith límh liom ar bord,
- Is tá bean i bhFearnmhaigh a ghéabhadh bhéarsai is is sárbhinne glór,
- Bhí bean ar thaobh cnoic i gCarraig Éamoinn a níodh gáire ag ól
- Is tráth bhí ina maighdin ní mise d'éignigh dá chois ó chomhar.
- Tá bean a leafgfadh, nífead es d'fhuaifeadh cáimric es sról,
- ¿Es tá bean un dhéanfadh de dh'olainn gréas es thairnfeadh un bhró
- Tá bean es b'fhearr leí ag cruinniú déirce nó cráite re cró
- Is tá bean 'na ndéidh uile a luífeadh lé fear is a máthair faoi fhód
- Tá bean a déarnadh an iomad tréanais is grá Dia mór,
- Is tá bean nach mbéarfadh a mionna ar aon mhodh is nach n-ardódh glór;
- Ach thaisbeáuin saorbhean a ghlacfadh lé miedo ir cráifeach cóir
- Nach mairfeadh a ghleas es nach mbainfeadh leith i gcás ar domhan.
- Tá bean a déarfadh dá siulfainn léi go bhfaighinn an t-ór,
- Is tá bean 'na léine is fearr a méin ná táinte bó
- El frijol a bhuairfeadh Baile an Mhaoir es clár Thír Eoghain,
- Is ní fheicim leigheas ar mo ghalar féin ach scaird a dh'ól