(10579) Diluca
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
457,775 × 106 km[1]
(3,06 ua)
(3,06 ua)
Excentricité (e)
0,06[1]
(10579) Diluca
| Demi-grand axe (a) |
457,775 × 106 km[1] (3,06 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
429,351 × 106 km[1] (2,87 ua) |
| Aphélie (Q) |
486,199 × 106 km[1] (3,25 ua) |
| Excentricité (e) | 0,06[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 954 j (5,35 a) |
| Inclinaison (i) | 8,9°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 255,5°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 211,2°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 93,8°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 12,4[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Observatoire San Vittore[1],[2] |
| Lieu | Bologne[1] |
| Nommé d'après | Roberto Di Luca (né en 1959) |
| Désignation | 1995 OE[1],[2] |
(10579) Diluca est un astéroïde de la ceinture principale.
