(12170) Vanvollenhoven
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
457,775 × 106 km[1]
(3,06 ua)
(3,06 ua)
Excentricité (e)
0,30[1]
(12170) Vanvollenhoven
| Demi-grand axe (a) |
457,775 × 106 km[1] (3,06 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
320,144 × 106 km[1] (2,14 ua) |
| Aphélie (Q) |
595,407 × 106 km[1] (3,98 ua) |
| Excentricité (e) | 0,30[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 958 j (5,36 a) |
| Inclinaison (i) | 3,0°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 247,5°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 59,6°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 42,4°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 14,2[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld et Tom Gehrels[1],[2] |
| Lieu | Observatoire Palomar[1] |
| Désignation | 2372 T-3[1],[2] |
(12170) Vanvollenhoven est un astéroïde de la ceinture principale.
