(12395) Richnelson
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
483,207 × 106 km[1]
(3,23 ua)
(3,23 ua)
Excentricité (e)
0,05[1]
(12395) Richnelson
| Demi-grand axe (a) |
483,207 × 106 km[1] (3,23 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
460,767 × 106 km[1] (3,08 ua) |
| Aphélie (Q) |
507,143 × 106 km[1] (3,39 ua) |
| Excentricité (e) | 0,05[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~2 126 j (5,82 a) |
| Inclinaison (i) | 21,1°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 232,4°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 17,1°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 88,1°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 12,2[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | David J. Asher[1],[2] |
| Lieu | Observatoire de Siding Spring[1] |
| Nommé d'après |
Richard Nelson (d) |
| Désignation | 1995 CD2[1],[2] |
(12395) Richnelson est un astéroïde de la ceinture principale.
