(20197) Enriques
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
402,423 × 106 km[1]
(2,69 ua)
(2,69 ua)
Excentricité (e)
0,12[1]
(20197) Enriques
| Demi-grand axe (a) |
402,423 × 106 km[1] (2,69 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
356,047 × 106 km[1] (2,38 ua) |
| Aphélie (Q) |
448,799 × 106 km[1] (3,00 ua) |
| Excentricité (e) | 0,12[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 615 j (4,42 a) |
| Inclinaison (i) | 13,7°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 148,1°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 335,3°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 74,1°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 13,9[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Paul G. Comba[1],[2] |
| Lieu | Prescott (Arizona)[1] |
| Nommé d'après | Federigo Enriques |
| Désignation | 1997 CK22[1],[2] |
(20197) Enriques est un astéroïde de la ceinture principale.
