(2490) Bussolini
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
390,455 × 106 km[1]
(2,61 ua)
(2,61 ua)
Excentricité (e)
0,13[1]
(2490) Bussolini
| Demi-grand axe (a) |
390,455 × 106 km[1] (2,61 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
338,096 × 106 km[1] (2,26 ua) |
| Aphélie (Q) |
442,815 × 106 km[1] (2,96 ua) |
| Excentricité (e) | 0,13[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 538 j (4,21 a) |
| Inclinaison (i) | 13,0°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 212,6°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 210,6°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 182,6°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 11,9[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Observatoire Félix-Aguilar[1],[2] |
| Lieu | El Leoncito[1] |
| Désignation | 1976 AG[1],[2] |
(2490) Bussolini est un astéroïde de la ceinture principale.

