(37573) Enricocaruso
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
356,047 × 106 km[1]
(2,38 ua)
(2,38 ua)
Excentricité (e)
0,20[1]
(37573) Enricocaruso
| Demi-grand axe (a) |
356,047 × 106 km[1] (2,38 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
284,240 × 106 km[1] (1,90 ua) |
| Aphélie (Q) |
427,855 × 106 km[1] (2,86 ua) |
| Excentricité (e) | 0,20[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 341 j (3,67 a) |
| Inclinaison (i) | 3,2°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 55,6°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 1,4°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 345,6°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 15,1[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Freimut Börngen[1],[2] |
| Lieu | Tautenburg[1] |
| Nommé d'après | Enrico Caruso |
| Désignation | 1989 UB7[1],[2] |
(37573) Enricocaruso est un astéroïde de la ceinture principale.
