(5445) Williwaw
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
381,479 × 106 km[1]
(2,55 ua)
(2,55 ua)
Excentricité (e)
0,22[1]
(5445) Williwaw
| Demi-grand axe (a) |
381,479 × 106 km[1] (2,55 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
297,704 × 106 km[1] (1,99 ua) |
| Aphélie (Q) |
466,751 × 106 km[1] (3,12 ua) |
| Excentricité (e) | 0,22[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 490 j (4,08 a) |
| Inclinaison (i) | 6,1°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 259,8°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 330,4°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 32,3°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 12,3[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Henry E. Holt[1],[2] |
| Lieu | Observatoire Palomar[1] |
| Nommé d'après | Mont Williwaw (ceb) |
| Désignation |
1991 PA12 1970 JN 1980 WZ1 1987 SK19[1],[2] |
(5445) Williwaw est un astéroïde de la ceinture principale.
