(6479) Leoconnolly
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
390,455 × 106 km[1]
(2,61 ua)
(2,61 ua)
Excentricité (e)
0,19[1]
(6479) Leoconnolly
| Demi-grand axe (a) |
390,455 × 106 km[1] (2,61 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
317,152 × 106 km[1] (2,12 ua) |
| Aphélie (Q) |
463,759 × 106 km[1] (3,10 ua) |
| Excentricité (e) | 0,19[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 542 j (4,22 a) |
| Inclinaison (i) | 13,3°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 161,9°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 51,8°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 176,6°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 12,7[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Eleanor Francis Helin[1],[2] |
| Lieu | Observatoire Palomar[1] |
| Désignation | 1988 LC[1],[2] |
(6479) Leoconnolly est un astéroïde de la ceinture principale.
