Humiria
From Wikipedia, the free encyclopedia
| Règne | Plantae |
|---|---|
| Sous-règne | Tracheobionta |
| Division | Magnoliophyta |
| Classe | Magnoliopsida |
| Sous-classe | Rosidae |
| Ordre | Linales |
| Famille | Humiriaceae |
| Clade | Angiospermes |
|---|---|
| Clade | Dicotylédones vraies |
| Clade | Rosidées |
| Clade | Fabidées |
| Ordre | Malpighiales |
| Famille | Humiriaceae |
Selon Tropicos (9 mars 2022)[2] :
- Houmiri Aubl.
- Houmiria Juss.
- Humiria J. St.-Hil.
- Humiria sect. Humirium Baill.
- Humirium A. Rich. ex Mart.
- Myrodendron Spreng.
- Myrodendrum Schreb.
- Verniseckia Steud.
- Wernischeckia Scop. ex Post & Kuntze
- Wernisekia Scop.
Humiria est un genre de plantes à fleurs de la famille des Humiriaceae, comprenant 4 à 20 espèces d'arbres sud-américains.
Le nom Humiria provient du nom vernaculaire Garipon de l'espèce type Humiria balsamifera Aubl. : HOUMIRI[3].

1. Feuilles d'un jeune arbre qui commencent à ſe développer. - 2. Calice garni à ſa baſe d'une écaille. - 3. Corolle épanouie. - 4. Piſtil entouré des étamines. Ovaire, Style. Stigmate. - 5. Étamine ſéparée[3].
En 1775, le botaniste Aublet propose le protologue suivant[3] :
« HOUMIRI. (Tabula 225.)CAL. Perianthium monophyllum, quinquedentatum ; denticulis acutis.
COR. Petala quinque, oblonga, acuta, alba, receptaculo piſtilli inſerta.
STAM. Filamenta numeroſa (viginti), receptaculo inferta. Antheræ ſubrotundæ, biloculares.
PIST. Germen fubrotundum, minimum. Stylus longus, incurvus, villoſus. Stigma capitatum, quinque-radiatum.
PER. immaturum tranſversè tectum, quinqueloculare.
SEM. unicum. »
— Fusée-Aublet, 1775.