Tetraacetiletilenodiamina
From Wikipedia, the free encyclopedia
| Tetraacetiletilenodiamina | |
|---|---|
| Nombre IUPAC | N,N,N',N'-Tetraacetiletilenodiamina |
| Otros nombres | Tetraacetiletilenodiamina, TAED, Tetraacetiletilendiamina |
| Fórmula empírica | C10H16O4N2 |
| Masa molecular | 228,25 g/mol |
| Estado físico/Color | Sólido/Blanco |
| Número CAS | 10543-57-4 |
| Propiedades | |
| Densidad | 1,32 g/cm³ a 20 °C |
| Punto de fusión | 152 °C (425 K) |
| Punto de ebullición | 140 °C (413 K) a 2 hPa |
| Solubilidad en agua | 1 g/l a 20 °C (Con el tiempo hidrólisis). |
| Información de Seguridad | |
| Frases S: S24, S25 | |
| Exenciones y Referencias[1][2] | |
La tetraacetiletilenodiamina (TAED) es un compuesto químico orgánico con fórmula (CH3CO)2N-CH2CH2-N(COCH3)2. Su coloración es blanca, pero comercialmente se presenta a menudo en forma de cristales coloreados de azul o verde.