(1688) Wilkens
From Wikipedia, the free encyclopedia
Demi-grand axe (a)
391,951 × 106 km[1]
(2,62 ua)
(2,62 ua)
Excentricité (e)
0,24[1]
(1688) Wilkens
| Demi-grand axe (a) |
391,951 × 106 km[1] (2,62 ua) |
|---|---|
| Périhélie (q) |
296,208 × 106 km[1] (1,98 ua) |
| Aphélie (Q) |
486,199 × 106 km[1] (3,25 ua) |
| Excentricité (e) | 0,24[1] |
| Période de révolution (Prév) |
~1 545 j (4,23 a) |
| Inclinaison (i) | 11,8°[1] |
| Longitude du nœud ascendant (Ω) | 245,8°[1] |
| Argument du périhélie (ω) | 42,4°[1] |
| Anomalie moyenne (M0) | 332,8°[1] |
| Catégorie | Astéroïde de la ceinture principale[1],[2] |
| Magnitude absolue (H) | 12,7[1],[2] |
|---|
| Date | le [1],[2] |
|---|---|
| Découvert par | Miguel Itzigsohn[1],[2] |
| Lieu | La Plata[1] |
| Nommé d'après | Alexander Wilkens (de) (1881–1968), astronome allemand |
| Désignation | 1951 EQ1[1],[2] |
(1688) Wilkens est un astéroïde de la ceinture principale.
(1688) Wilkens est un astéroïde[1] de la ceinture principale. Il fut découvert le à La Plata par Miguel Itzigsohn. Il présente une orbite caractérisée par un demi-grand axe de 2,62 UA, une excentricité de 0,24 et une inclinaison de 11,8° par rapport à l'écliptique[2].
