Aryballe Poupé
From Wikipedia, the free encyclopedia
L'aryballe Poupé (ou Aryballos Poupé en italien), du nom de Jean Poupé qui l'étudia, est un vase aryballe en bucchero du troisième quart du VIIe siècle av. J.-C., portant l'inscription suivante d'un trentaine de mots, en écriture dite « continue », scriptio continua, non déchiffrée :
« zusatunin. aatiuq : arasaapha. nunaqimasuvemmaniciur : al. aalcuvaiserannauvei. nelusisnialthuiu. ri. athi. litiltalipilekatur. anuveecmiaxx(x)matesi. araturanuvevelusi. nasecethaiarai. naa. siikanzic : akarai »
Découvert sur le site de Cerveteri, il est conservé au Musée national étrusque de la villa Giulia à Rome[1].
Selon Massimo Pallottino[2], l'inscription devrait être transcrite comme suit :
« zusatunina atiuθ: arvasaaφanuva θi masuvem maniχiur:ala alχuvaisera turannuveinelusisnial θui uriaθi litiltalipileka turanuveecmima-ṛịmatesi ara turanuvevelusinas eχeθai ara ina asiikan ziχ: akarai »
À la lumière d'autres témoignages, Turan, invoquée trois fois, est la Vénus étrusque ; aisera est un appellatif indiquant la divinité ; mi serait clairement un pronom personnel ; zik rappellerait le champ sémantique de l'écriture.